Bijgewerkt: 17 mei 2012
Zoek:
Begin:.
Nieuws
Amstelveen
Geschiedenis
Foto's
Gebeurtenissen
Monumenten
Partnersteden
Straten
Kerken
Exposities
Links
Sponsoren
Over de site
Contact
Bronnen
Rembrandtweg links
gezien vanaf Stadsplein - 1959
Foto's -> Gebouwen -> Winkels
(Ach Lieve Tijd - Amstelveen)
De Rembrandtweg was vanaf de bouw in 1955 niet zo lang als nu en eindigde in de weilanden, waar de koeien nog rustig liepen te grazen. Uiteindelijk bleek het voor velen een zeer geslaagde onderneming te zijn, ook toen het winkelcentrum erbij kwam. Eerst de winkels in de Zaagtand en later de vele winkels in het Binnenhof. Pas toen de bouw van het Stadshart vorm begon te krijgen, er parkeergelden betaald moesten worden en de concurrentie te groot werd, sloten veel winkeliers hun deuren. De winkelpanden in huur waren vanaf dat moment te koop. Een nieuwe generatie heeft nu bezit genomen van dit deel van de Rembrandtweg.
Lees eerst over de Opening Rembrandtweg 1955
en een stukje geschiedenis Rembrandtweg 1957
en een stukje geschiedenis Rembrandtweg 1957
Boven de winkelpanden waren twee woonlagen. De winkelpanden werden gehuurd en tevens bestond de mogelijkheid om als eigenaar van de winkel, het woongedeelte erboven te huren. Sommige winkeliers deden dit. De winkels bestonden uit drie en twee delen. Had je een grote zaak dan kon je de woning erboven bestaande uit 4 kamers huren. Had je een kleinere winkel dan bestond de woning uit 3 kamers. Indien bekend worden de bewoners in het stukje geschiedenis beschreven.
Het probleem was wel dat bewoners die niet in het bezit waren van een winkelpand, geen woonrechten bleken te hebben. De huurder van de winkel kon dus de woning zonder pardon op eisen, hetgeen diverse keren is voorgekomen.
Het probleem was wel dat bewoners die niet in het bezit waren van een winkelpand, geen woonrechten bleken te hebben. De huurder van de winkel kon dus de woning zonder pardon op eisen, hetgeen diverse keren is voorgekomen.
Vervolg stukje geschiedenis winkels van het eerste uur
Eerste deel links
Bloemensalon “Margriet” van de heer L.C. Meijer
nummers 55 en 57
Eerste deel links
Bloemensalon “Margriet” van de heer L.C. Meijer
nummers 55 en 57
Voor de heer Meijer was dit de derde bloemenzaak die hij opende. Zijn dochter en zoon runden beiden in Amsterdam reeds een bloemenzaak. De Rembrandtweg eindigde in de weilanden zoals al eerder staat beschreven. Op een dag kwamen de koeien richting de Bloemenzaak omdat ze wel oog hadden voor het verse groen. De politie heeft de koeien toen weer hun plaats gewezen.
De bloemenzaak werd overgedaan aan de familie Wernars die de zaak naar achter uitbreidde. Zij gingen mee met de tijd, door verkoop van aanverwante artikelen. De heer en mevrouw Wernars hadden drie dochters en twee zoons, waarvan één van de dochters een dodelijk brommerongeluk kreeg. Één van de zoons heeft de winkel overgenomen en de naam veranderd in Bloemsierkunst Pimpernel, naar hun dochter Pimpernel.
Niet lang voordat het nieuwe Stadshart een feit was, werd de bloemenzaak verkocht. Heden is er de modezaak La Ligna gevestigd. Één van de eerste modezaken die de Rembrandtweg heden rijk is.
De bloemenzaak werd overgedaan aan de familie Wernars die de zaak naar achter uitbreidde. Zij gingen mee met de tijd, door verkoop van aanverwante artikelen. De heer en mevrouw Wernars hadden drie dochters en twee zoons, waarvan één van de dochters een dodelijk brommerongeluk kreeg. Één van de zoons heeft de winkel overgenomen en de naam veranderd in Bloemsierkunst Pimpernel, naar hun dochter Pimpernel.
Niet lang voordat het nieuwe Stadshart een feit was, werd de bloemenzaak verkocht. Heden is er de modezaak La Ligna gevestigd. Één van de eerste modezaken die de Rembrandtweg heden rijk is.
Fijne Comestibles van de heer Neering
nummer 59 en 61
nummer 59 en 61
De heer Neering had al ruim 15 jaar een zaak in Amsterdam noord toen hij een pand in Amstelveen betrok. Eerst op de Amsterdamse weg, maar toen de Rembrandtweg gebouwd werd, verhuisde hij de zaak direct. Hij was ervan overtuigd dat er veel klanten zouden komen, mede gezien de plannen voor de bouw van het Binnenhof. Zijn zaken liepen goed. Niet alleen de in Amstelveen woonachtige buitenlanders vonden veel van hun gading in zijn zaak, maar de Amstelvener zelf raakte ook geïnteresseerd in specialiteiten en buitenlandse producten. In zijn advertenties liet hij per product zien waar het vandaan kwam. Voorbeelden zijn: België - asperges en la vache qui rit kaasjes, China - zwaluwnestjessoep, Duitsland - weinsauerkraut, Hawaï - ananas, Hongarije - salami kolbasz, Japan - octopus en uit
Zweden - knäckebrot.
Neering is enige tijd voorzitter geweest van de winkeliersvereniging Rembrandt. Na sluiting van zijn winkel nam de Rabobank de plaats in tot de bouw van het Stadshart.
Boven de winkel woonde de familie Israëls en in de tweede woonlaag de familie Neering.
Neering is enige tijd voorzitter geweest van de winkeliersvereniging Rembrandt. Na sluiting van zijn winkel nam de Rabobank de plaats in tot de bouw van het Stadshart.
Boven de winkel woonde de familie Israëls en in de tweede woonlaag de familie Neering.
Drogisterij van mejuffrouw C. Enthoven
nummer 67
nummer 67
Mejuffrouw Enthoven, voor de bekenden "Tante Nel" verliet haar zaak in de Dorpsstraat om zich hier te vestigen. Ze woonde boven het pand met op de tweede woonlaag de familie van Genugten.
De drogisterij had ook een afdeling dames- en herenparfums. Daarnaast verkocht zij medicijnen die zonder recept verkrijgbaar waren. In haar advertentie stond dan ook: "Geneesmiddelen zoals vitaminen, levertraan, hoestsiropen e.a. specialité's". Zij hield van die afdeling in de zaak, omdat zij ruim 18 jaar als apothekersassistente bij een Amstelveense arts had gewerkt.
Na enkele jaren kwam de heer Nagel haar assisteren. Later nam hij de zaak over en sloot zich aan bij de keten van DA drogisterijen. De drogist werd overgenomen door zijn zoon, die later verhuisde naar het vernieuwde Binnenhof, waar ook naast de algemene drogisterijzaken een afdeling was voor dames- en herenparfums.
(Foto Amstelveenweb.com - 2011)
Een etiket van een flesje wasbenzine uit de drogisterij van de heer Nagel aan de Rembrandtweg 67
De service, kennis en kunde bleven altijd in een hoog vaandel staan. In 2003 heeft de heer Nagel het besluit genomen om zijn zaak te verkopen.
De drogisterij had ook een afdeling dames- en herenparfums. Daarnaast verkocht zij medicijnen die zonder recept verkrijgbaar waren. In haar advertentie stond dan ook: "Geneesmiddelen zoals vitaminen, levertraan, hoestsiropen e.a. specialité's". Zij hield van die afdeling in de zaak, omdat zij ruim 18 jaar als apothekersassistente bij een Amstelveense arts had gewerkt.
Na enkele jaren kwam de heer Nagel haar assisteren. Later nam hij de zaak over en sloot zich aan bij de keten van DA drogisterijen. De drogist werd overgenomen door zijn zoon, die later verhuisde naar het vernieuwde Binnenhof, waar ook naast de algemene drogisterijzaken een afdeling was voor dames- en herenparfums.
(Foto Amstelveenweb.com - 2011)
Een etiket van een flesje wasbenzine uit de drogisterij van de heer Nagel aan de Rembrandtweg 67
De service, kennis en kunde bleven altijd in een hoog vaandel staan. In 2003 heeft de heer Nagel het besluit genomen om zijn zaak te verkopen.
Naaimachinehandel annex fournituren van de heer C. Franken
nummer 73
nummer 73
De heer Franken had reeds 25 jaar een zaak in het centrum van het oude Dorp. Hij kwam naar de Rembrandtweg toen deze was opgebouwd, omdat hij wilde uitbreiden. In de vijftiger jaren, maar ook later werd er nog heel wat kleding zelf gemaakt. De behoefte aan naaimachines en fournituren was duidelijk aanwezig. Later verkocht Franken ook breimachines. Reparaties aan de apparatuur werden ook verricht. Toen het Stadshart voltooid was, de Rembrandtweg totaal gerenoveerd en men veel parkeergeld moest betalen, liep de klandizie terug. “Wie koopt een klosje garen, dat goedkoper is dan het parkeergeld?!”. Om toch van dienst te kunnen blijven, zonder hoge kosten, verhuisde de winkel naar de Amsterdamseweg, waar de zaak weer goed bereikbaar is.
Boven zijn zaak woonde destijds de familie Chalet.
Boven zijn zaak woonde destijds de familie Chalet.
Slagerij van Jan Stronckhorst
nummer 79
nummer 79
De naam Stronckhorst was voor de Amstelvener al een bekende naam. Vader Stronckhorst had een zaak aan de Amsterdamse weg. Daarom heeft de slagerij nooit gebrek aan klandizie gehad. Ondanks de concurrentie van de supermarkt ketens ging Stronckhorst met zijn tijd mee. Het ene deel van de winkel verkocht vlees en vleeswaren en in het andere deel waren kant en klare vleesmaaltijden te koop. Toch werd rond 2000 besloten met de zaak te stoppen, tot verdriet van vele Amstelveners.
Boven de slagerij woonde de familie Stronckhorst zelf en op de tweede verdieping de familie Geurts.
Boven de slagerij woonde de familie Stronckhorst zelf en op de tweede verdieping de familie Geurts.
Handwerk- en wolwinkel van de familie Cuijpers
nummer 89
nummer 89
De handwerk en wolwinkel werd altijd druk bezocht door de Amstelveense huisvrouw. De heer Cuijpers, in herinnering een oude man met dikke brillenglazen, zwaaide er de scepter. Twee van zijn dochters, Rie en Sidi, werkten bij hem in de zaak en hebben deze later overgenomen. De derde dochter, Hetty, runde een handwerkzaak in Purmerend.
Breien was in de vijftiger en zestiger jaren erg in. Het plezierige was dat als men wol kocht met een bepaald nummer van het verfbad, niet alle bollen die men dacht nodig te hebben, moesten worden gekocht. Ze werden achter in de winkel apart gelegd en had men meer nodig, dan kon uit die voorraad worden bijgekocht. Zo was er nooit sprake van een kleurverschil. De dames hielpen ook met het uitzoeken van patronen, het berekenen van de hoeveelheid wol en het voordoen van moeilijke steken.
In kleine laadjes in de wand, lagen honderden strengetjes borduurzijde. Voor de ware borduurliefhebber een lust voor het oog.
De familie Cuypers woonde boven de zaak en op de tweede woonlaag de familie van Boven.
Breien was in de vijftiger en zestiger jaren erg in. Het plezierige was dat als men wol kocht met een bepaald nummer van het verfbad, niet alle bollen die men dacht nodig te hebben, moesten worden gekocht. Ze werden achter in de winkel apart gelegd en had men meer nodig, dan kon uit die voorraad worden bijgekocht. Zo was er nooit sprake van een kleurverschil. De dames hielpen ook met het uitzoeken van patronen, het berekenen van de hoeveelheid wol en het voordoen van moeilijke steken.
In kleine laadjes in de wand, lagen honderden strengetjes borduurzijde. Voor de ware borduurliefhebber een lust voor het oog.
De familie Cuypers woonde boven de zaak en op de tweede woonlaag de familie van Boven.
Groenten- en fruit zaak van Jan C. Smit & zonen
nummer 91 en 93
nummer 91 en 93
De verkoop van producten spreekt voor zich. Alles was altijd even mooi gearrangeerd. De winkel adverteerde dan ook met: "Groenten en Fruit van J.C.Smit & Zonen munten uit!!" Smit noemde zich expert in het opmaken van fruitmanden. Hij ging, net als de slager, met zijn tijd mee door verkoop van verse kant en klare groenten, maaltijden en schoongemaakt fruit. Dagelijks zette Smit bakken met groenten en fruit buiten voor zijn etalage, tot hij zijn deuren sloot na de opening van het nieuwe Stadshart.
Jan Smit woonde boven zijn zaak en in de tweede woonlaag de familie Schellingerhout.
Jan Smit woonde boven zijn zaak en in de tweede woonlaag de familie Schellingerhout.
Volendammer visboer met levende paling in een groot aquariumraam van de familie Koonings
nummer 99
nummer 99
De viswinkel verkocht in het voorste deel de verse vis, prachtig in ijs gedrapeerd. In het achterste deel was gebakken vis te koop. Terwijl de moeders in de winkel hun inkopen deden, stonden de kinderen vaak gefascineerd buiten bij de etalage te kijken naar de enorme hoeveelheid paling die in het aquarium zwom.
Ook de viswinkel sloot na de opbouw van het nieuwe Stadshart haar deuren. Het is niet bekend of de viswinkel verhuisde naar de rij van de Versmarkt in het Stadshart, waar wel een viswinkel is van Koning.
Boven de viswinkel woonde de familie Hoogerwerf en daarboven de familie Westera.
Ook de viswinkel sloot na de opbouw van het nieuwe Stadshart haar deuren. Het is niet bekend of de viswinkel verhuisde naar de rij van de Versmarkt in het Stadshart, waar wel een viswinkel is van Koning.
Boven de viswinkel woonde de familie Hoogerwerf en daarboven de familie Westera.
Tweede deel links:
Dameskapsalon, annex parfumeriezaak van
de heer en mevrouw van Miert
nummer 103
Dameskapsalon, annex parfumeriezaak van
de heer en mevrouw van Miert
nummer 103
De heer F.J. van Miert (Frederik Johannes - Freddy) had een dameskapsalon in de Kerkstraat te Amsterdam. Daar ontmoette hij zijn aanstaande vrouw, E.A.M. Scheffers (Elisabeth Augusta Maria - Lies). Zij huwden en verhuisden in 1955 met toen nog hun enige kind, zoon Peter, naar de Rembrandtweg. Op de hoek huurde het echtpaar een groot winkelpand, waar zij samen een dameskapsalon, annex parfumeriezaak openden. De heer van Miert was de kapper.
(Collectie particulier - van Miert)
Dames Kapsalon 'Haarkunst' parfumeriën, toilettartikelen, dames tassen van de heer F. J. van Miert aan de Rembrandtweg 103 in 1956
(Collectie particulier - van Miert)
De kapsalon ontving veel boeketten ter gelegenheid van de opening van de zaak op 23 november 1955
Op de foto staat de vrouw des huizes
(Particuliere collectie - 2008)
De heer Van Miert voor zijn dameskapsalonsalon
Met zijn soepele en gemakkelijke bewegingen wist hij van iedere haarsoort altijd wel iets moois te maken, bogend op vele jaren ervaring.
Mevrouw van Miert regelde alle inkoop en administratieve zaken. Een deel van de kapsalon was ingericht als parfumeriezaak, waar mevrouw van Miert ook de scepter zwaaide.
(Collectie particulier - van Miert)
Anja, de eerste kapster in de winkel
Hier in het parfumeriegedeelte van de zaak dat geleid werd door mevrouw van Miert
(Collectie particulier - van Miert)
Zoontje Peter voor de zaak in 1956
van Dijk damesmode van de heer en mevrouw van Dijk
nummer 109
maar kort daarna Schoenenhandel Blokland van de heer J. Rood
(Collectie particulier - van Miert)
Dames Kapsalon 'Haarkunst' parfumeriën, toilettartikelen, dames tassen van de heer F. J. van Miert aan de Rembrandtweg 103 in 1956
(Collectie particulier - van Miert)
De kapsalon ontving veel boeketten ter gelegenheid van de opening van de zaak op 23 november 1955
Op de foto staat de vrouw des huizes
(Particuliere collectie - 2008)
De heer Van Miert voor zijn dameskapsalonsalon
Met zijn soepele en gemakkelijke bewegingen wist hij van iedere haarsoort altijd wel iets moois te maken, bogend op vele jaren ervaring.
Mevrouw van Miert regelde alle inkoop en administratieve zaken. Een deel van de kapsalon was ingericht als parfumeriezaak, waar mevrouw van Miert ook de scepter zwaaide.
(Collectie particulier - van Miert)
Anja, de eerste kapster in de winkel
Hier in het parfumeriegedeelte van de zaak dat geleid werd door mevrouw van Miert
(Collectie particulier - van Miert)
Zoontje Peter voor de zaak in 1956
De heer van Miert zei altijd dat hij tijdig wilde stoppen en niet tot zijn pensioen wilde doorwerken. Samen met zijn echtgenote wilde hij nog genieten van het leven. Toen er een goed bod voor zijn zaak op tafel lag, twijfelde hij geen moment en verkocht de zaak op 1 maart 1970. Hij was toen 58 jaar. Nog 9 jaar heeft hij van zijn pensioen, samen met mevrouw van Miert, kunnen genieten.
Regelmatig genoten zij samen van een vakantie, maar tussendoor bleef de heer van Miert wel freelance werken. Voor de opera, voor theater en voor de film als kapper, grimeur en pruikenmaker. Ook ging hij door met het thuis maken van haarstukjes en pruiken van echt haar, voor mensen die hun haren hadden verloren vanwege bestraling of medicijnen. Dat was dus echt handwerk en ook 'monnikenwerk', want een pruik maken kostte wel 3 weken (elke dag). De heer van Miert had passie voor zijn vak en deed dit werk altijd met heel veel liefde. Op 31 december 1979 overleed de heer van Miert plotseling tijdens een vakantie in Spanje op 67 jarige leeftijd.
De familie van Miert woonde boven de zaak van van Dijk op nr 111, dus schuin boven hun eigen zaak en op de tweede woonlaag de familie Bleeker. Het verloop was daar erg groot want na de familie Bleeker, kwam de familie van Offeren, toen familie Wesselius en als laatste de familie Beyer.
Zie voor meer foto's en informatie Kapsalon van Miert
Regelmatig genoten zij samen van een vakantie, maar tussendoor bleef de heer van Miert wel freelance werken. Voor de opera, voor theater en voor de film als kapper, grimeur en pruikenmaker. Ook ging hij door met het thuis maken van haarstukjes en pruiken van echt haar, voor mensen die hun haren hadden verloren vanwege bestraling of medicijnen. Dat was dus echt handwerk en ook 'monnikenwerk', want een pruik maken kostte wel 3 weken (elke dag). De heer van Miert had passie voor zijn vak en deed dit werk altijd met heel veel liefde. Op 31 december 1979 overleed de heer van Miert plotseling tijdens een vakantie in Spanje op 67 jarige leeftijd.
De familie van Miert woonde boven de zaak van van Dijk op nr 111, dus schuin boven hun eigen zaak en op de tweede woonlaag de familie Bleeker. Het verloop was daar erg groot want na de familie Bleeker, kwam de familie van Offeren, toen familie Wesselius en als laatste de familie Beyer.
Zie voor meer foto's en informatie Kapsalon van Miert
nummer 109
maar kort daarna Schoenenhandel Blokland van de heer J. Rood
De zaak van Dijk met de Damesmode heeft maar enkele jaren bestaan. Al spoedig werd het pand overgenomen door de heer Rood. Hij had reeds een schoenenzaak aan de Amsterdamse weg, maar zag ook wel verkoopmogelijkheden voor een tweede zaak aan de Rembrandtweg. Aangezien het Binnenhof nog niet was voltooid, waar later diverse schoenenzaken zich vestigden, deed Bloklands schoenen goede zaken. De zaak is er heden nog steeds gevestigd.
De familie van Dijk woonde boven de dameskapsalon van van Miert, dus schuin boven hun eigen zaak en op de tweede woonlaag de familie van Cuyck.
De familie van Dijk woonde boven de dameskapsalon van van Miert, dus schuin boven hun eigen zaak en op de tweede woonlaag de familie van Cuyck.
Radio en electriciteitswinkel van de familie van Dijken
nummer 115
nummer 115
Van Dijken maakte reclame voor aankoop van een radio, televisie, bandrecorder of platenspeler. Een radio kostte bij de heer van Dijken ƒ 83,00, maar hij had ze ook met 3 golf gebieden voor ƒ 328,00. Een televisie kostte in die tijd 695 guldens. Zijn motto was “Uw huis…een gezellig thuis”. Naast de verkoop van apparatuur, die zich uitbreidde met centrifuges, strijkijzers e.d., had de zaak een enorme hoeveelheid onderdelen in haar assortiment.
De heer van Dijken plaatste zelf ook antennes op de daken bij de mensen die een televisie bij hem hadden gekocht. Het gezin van Dijken had de zaak nog niet zo lang, toen de heer van Dijken, tijdens het plaatsen van een antenne op het dak een hartinfarct kreeg en overleed. Zijn schoonzoon, gehuwd met dochter Tineke van Dijken, heeft toen in korte tijd electrotechniek gestudeerd en vervolgens de zaak overgenomen, onder dezelfde naam. Radio van Dijken was een begrip voor de Amstelvener en menigeen kon hier precies vinden wat hij of zij zocht. En wist je niet precies hoe het heette, dan legde je het uit en in de overvolle winkel met heel veel kasten met laadjes, kon men precies tevoorschijn toveren wat je bedoelde.
De heer van Dijken plaatste zelf ook antennes op de daken bij de mensen die een televisie bij hem hadden gekocht. Het gezin van Dijken had de zaak nog niet zo lang, toen de heer van Dijken, tijdens het plaatsen van een antenne op het dak een hartinfarct kreeg en overleed. Zijn schoonzoon, gehuwd met dochter Tineke van Dijken, heeft toen in korte tijd electrotechniek gestudeerd en vervolgens de zaak overgenomen, onder dezelfde naam. Radio van Dijken was een begrip voor de Amstelvener en menigeen kon hier precies vinden wat hij of zij zocht. En wist je niet precies hoe het heette, dan legde je het uit en in de overvolle winkel met heel veel kasten met laadjes, kon men precies tevoorschijn toveren wat je bedoelde.
Dameshoeden en parapluwinkel van de heer J. Visser
nummer 121
nummer 121
Visser verkocht samen met mevrouw De Leng sjaals, dameshoeden en paraplu’s. Het was niet eenvoudig om de dameshoed aan de vrouw te brengen, maar de zaken liepen goed. De winkel paste in het moderne genre dat het Amstelveense publiek verwachtte.
WALA corsetterie “Saskia” van mevrouw E.A. van der Pol - Peters
nummer 127
nummer 127
Toen mevrouw van der Pol haar zaak opende was er nog enig wanbegrip onder de Amstelveense vrouwen. Men dacht dat zaken als korsetten, beha’s, kousen en lingerie alleen de “de stad” te koop waren. Langzaam maar zeker breidde de klantenkring zich uit. Mede door de grote service die de klanten ontvingen.
Mevrouw van der Pol probeerde door haar advertenties het vrouwelijk publiek voor zich te winnen. Haar advertentie luidde: "Een uitnodiging om kieskeurig te zijn. Als u wilt dat uw foudations niet slechts elegant máken, maar ook op zichzelf verfijnd en sierlijk zijn - wees dan kies-keurig, zéér kies-keurig. Vraag naar juist déze Wala modellen".
Mevrouw van der Pol probeerde door haar advertenties het vrouwelijk publiek voor zich te winnen. Haar advertentie luidde: "Een uitnodiging om kieskeurig te zijn. Als u wilt dat uw foudations niet slechts elegant máken, maar ook op zichzelf verfijnd en sierlijk zijn - wees dan kies-keurig, zéér kies-keurig. Vraag naar juist déze Wala modellen".
Niekus beddenzaak met bedrijfsleider de heer Frankenmolen
nummer 133 en 135
nummer 133 en 135
De zaak was gespecialiseerd op het gebied van de moderne woninginrichting. Naast bedden en matrassen waren ook vloerbedekking, vitrage, overgordijnen e.d. te koop. De zaken gingen goed, want er waren veel nieuwe woningen gebouwd, die allen ingericht moesten worden. De zaak bestond uit twee panden waar Niekus met zijn advertenties handig op in speelde door te schrijven: “de zaak met de 5 etalages”.
Dierenzaak van de heer en mevrouw Hagen – Houboer
nummer 143
nummer 143
De winkel verkocht van alles op het gebied van huisdieren: van hond tot gupje! Aan een wand van de winkel waren vele aquariums gebouwd, die een lust waren voor het oog. Later heeft de zaak nog een pand bijgekocht en het assortiment uitgebreid, door de markttoename van de verschillende merken en artikelen. Toen de winkel zijn deuren sloot, was dat een gemis voor de eigenaren van huisdieren, daar er niet veel dierenspeciaalzaken te vinden waren in Amstelveen.
VéGé kruidenierszaak van familie Rein Soet
nummer 151-153
nummer 151-153
De kruidenierszaak maakte reclame met “de enige gezellige bedieningszaak met een groot assortiment MERKARTIKELEN in het Centrum van Amstelveen”. Het was een echte kruidenierszaak waar werkelijk van alles te koop was. Van verse vleeswaren, groente- en visconserven, wijnen en dranken, tot toiletpapier aan toe.
VéGé was de grootste organisatie van zelfstandige winkeliers in Europa. Op de Rembrandtweg moest VéGé het opnemen tegen de concurrent de Centra. Deze verkondigde een uniek spaarsysteem, maar bij VéGé was ook een spaarsysteem van extra geldzegels.
Voordat Soet zijn winkel opende op de Rembrandtweg had hij een zaak aan de Middenweg in de Middenpolder.
De klantenkring daar kreeg de levensmiddelen vaak aan huis bezorgd en dat zette hij voort toen hij naar de Rembrandtweg verhuisde. Hij was een vooruitstrevend man en speelde met zijn sortering levensmiddelen in, op de wensen van het moderne gezin.
Soet was enige tijd voorzitter van de winkeliersvereniging Rembrandt.
VéGé was de grootste organisatie van zelfstandige winkeliers in Europa. Op de Rembrandtweg moest VéGé het opnemen tegen de concurrent de Centra. Deze verkondigde een uniek spaarsysteem, maar bij VéGé was ook een spaarsysteem van extra geldzegels.
Voordat Soet zijn winkel opende op de Rembrandtweg had hij een zaak aan de Middenweg in de Middenpolder.
De klantenkring daar kreeg de levensmiddelen vaak aan huis bezorgd en dat zette hij voort toen hij naar de Rembrandtweg verhuisde. Hij was een vooruitstrevend man en speelde met zijn sortering levensmiddelen in, op de wensen van het moderne gezin.
Soet was enige tijd voorzitter van de winkeliersvereniging Rembrandt.
Opticiën en fotozaak van de gebr. Prins,
met bedrijfsleider de heer van Voorst
hoekpand nummer 157.
met bedrijfsleider de heer van Voorst
hoekpand nummer 157.
De Gebr. Prins hadden al 11 zaken in Amsterdam, voordat zij in Amstelveen een pand betrokken. Het heeft altijd goed gelopen, omdat er persoonlijke aandacht werd gegeven en goede service en nazorg werd verleend. Amstelveners verlangden de modernste snufjes op het gebied van optiek, foto en filmapparatuur en daar speelde Prins goed op in. In later tijden werden de foto en filmartikelen niet meer verkocht en concentreerde de winkel zich op brillen.
In een advertentie uit 1960 staat, voor de kenners onder u: “Onze modernste Gé-Pé brilmonturen gedurende 3 jaar verzekerd tegen breuk en verlies. Ziekenfondsleden genieten op doktersrecept grote korting”.
Copyright en Disclaimer | Amstelveen | RSS
In een advertentie uit 1960 staat, voor de kenners onder u: “Onze modernste Gé-Pé brilmonturen gedurende 3 jaar verzekerd tegen breuk en verlies. Ziekenfondsleden genieten op doktersrecept grote korting”.
Zie ook Rembrandtweg rechterkant
Mocht u aanvullende informatie hebben, geef het ons door via de rubriek Contact.
Mocht u aanvullende informatie hebben, geef het ons door via de rubriek Contact.
Klik hier voor andere foto's in de categorie Gebouwen