Afscheidspeech Rien Alink - 2006

Het afscheid van dit college vindt plaats in het COBRA-museum, in de wereld van de kunst. Een wereld gedomineerd door het boeiende spel van fantasievolle inhoud, uitbundige vormen en warme kleuren. Is dit een omgeving waarin politici, doorgaans meer geassocieerd met de kille alledaagse werkelijkheid en de waan van de dag, op een goede manier afscheid kunnen nemen?

Mijn persoonlijke mening is dat deze plek juist geëigend is voor politici en juist een warm bad zou moeten zijn om zich bij tijd en wijle in onder te dompelen en zo nieuwe inspiratie op te doen. In de warme entourage van de kunstzinnige benadering, met de exclusieve ontwerpen van de werkelijkheid, met de creatieve designs van nieuwe werelden, ontsproten aan de geest van artistiek vermogen. Aan die bron van energie zouden de politici zich moeten laven.

Het beeld van de politiek is in de ogen van de mensen immers vooral verbonden met afstand, met ‘de kloof’, met ernstige gezichten, met starheid, saaiheid, regels, papier, buro’s,  burokratie, prullenmanden, volle prullenmanden, overlopende prullenmanden …… en nog te weinig met ‘close’, de lach, soepelheid en lenigheid, nieuwe energie en creativiteit, én prullenmanden die zich bij gebrek aan inhoud spontaan opheffen, toppunt van deregulering!

Men zou bijna in de verleiding komen weer een nieuwe partij op te richten, maar gezien de recente voorbeelden zie ik daarin geen heil. Ik zie daar vooral veel pretenties van personen die alleen politiek willen bedrijven als ze direct 30 zetels binnenhalen, terwijl deze lijsttrekker voor 3 ging en dat is niet eens gelukt. Personen die zich direct de capaciteiten van een minister-president aanmeten, die direct duidelijk maken dat ze geen verstand hebben van het weerbarstige politieke bedrijf en erger, onvoldoende verstand hebben van zichzelf…

Waar ik wel voor zou willen pleiten (en daar is geen nieuwe partij voor nodig) is een verfrissing en vernieuwing van de politiek onder invloed van de inspirerende omgeving waarin wij ons bevinden. Laat de politiek meer vloeiend zijn dan hoekig en bot, meer uitdagende vormen kennen dan starre patronen, meer zingend aanwezig zijn dan in een stortvloed van holle woorden, meer speels als de kunst van COBRA, meer swingen … als de ritmische patronen van Mondriaan…

Dit college heeft in ieder geval een poging gedaan inhoud, vormen en kleuren samen te laten gaan in politieke zin en is er inderdaad in geslaagd een samenwerking met de juiste toon te realiseren. Daarbij gingen wij weliswaar niet altijd letterlijk dansend en zingend en swingend de B&W-kamer door waar besluiten worden genomen (hoewel) maar de swung in het werk en de onderlinge band was er … en is naar onze overtuiging niet zonder resultaten gebleven.

Toch liggen er nog vele kansen tot intensivering in het verschiet. Mijn eigen portefeuille overziende zeg ik: Amstelveen beschikt over een prachtige culturele infrastructuur, maar in de tot stand gekomen cultuurnota liggen de kansen voor het vrijmaken van extra creativiteit en extra culturele energie;

Amstelveen heeft een sterk sportverenigingsleven, maar de kan- sen om via ook topsport Amstelveen extra kleur te geven zijn er.

Amstelveen is ‘stad in het groen’, maar de toon van meer kleurrijke accenten in de stad kan in de komende tijd gezet worden.

Amstelveen heeft een stevige basis van wijk- en buurtbeheer, maar zal in de komende periode de omslag naar werken dichter bij de burgers kunnen maken: het moet ‘closer’ worden.

Amstelveen beschikt over een rijkdom aan recreatieve voorzieningen, maar wat ontbreekt – en ik zal mij daarvoor als raadslid voor 100% inzetten – is ter verlevendiging van het Stadshart … een hangplek voor oud-wethouders / of moet ik het breder trekken en in het politieke jargon blijven, ‘waar mogelijk, hangplekken voor oud-wethouders…&rsquo.

In de afgelopen tijd heb ik op het gebied van groen, reiniging, cultuur, sport, wijk- en buurtbeheer en milieu mijn steentje bijgedragen of – in de lijn van de bouwstenen – gemetseld. Ik kon dit alleen doen dankzij de medewerking van heel veel mensen, de mensen in de buitendienst en op het raadhuis, de naaste medewerkers in de staven, tante Annie, Dick Huijer, en de secretaresses die zonder meer  met name genoemd moeten worden: Nel de Graaf, Corrie Koster en Annelies Krak, heel veel dank!

Dit college (een centrum-links college in een stad als Amstelveen) krijgt geen voortzetting. Het verschiet van kleur en krijgt een ander signatuur. Dat is niet onopgemerkt gebleven. Nieuwsblad en Weekblad gaven hun beschouwingen in Amstelveen. Echter, de koerswijziging drong veel verder door dan Amstelveen. Mijn vrienden in Rusland lazen het ook in de krant en voor wie de waarheid over deze collegevorming wil kennen (de echte waarheid), die moet de Prawda lezen.

Het nieuws is zelfs het Kremlin niet ontgaan. Ik heb hier een bericht liggen dat er qua inhoud niet om liegt. De woorden denderden vanuit het roemruchte steppenland hier binnen. Dat gebeurde al een keer ten tijde van de plannen voor de stichting van het Cobra-museum van P. v.d. Heuvel. Het is nu weer gebeurd. Het Kremlin reageert bij historische gebeurtenissen.
Het bericht luidt als volgt:
- Russisch / Tiemessen
- Russisch / Blok-Melai
- Russisch / Regouin
- Russisch / Alinkowitz.

U hoort het. De taal is duidelijk, de inhoud is hard, over de vorm valt niet te twisten en de kleuren kunt u erbij denken. Ik troost mij met de gedachte dat mijn naam de klank krijgt van Alinkowitz.  Het is voor mij het bewijs dat politiek een serieuze zaak is, maar belangrijker is de relativering. Wat mij betreft, het leven kent soms succes, soms tegenslag, maar over alles triomfeert de lach.

Hier kunt u de foto webgallery bekijken:
Afscheid wethouders van Amstelveen

Bron speech: Rien Alink